Continue reading »]]>  

Het is weer een behoorlijke tijd geleden dat er een update stond op deze site. Tijd om er dus maar weer eens voor te gaan zitten. En ik heb de tijd want het is nu 5 uur in de ochtend als ik begin aan dit stuk. Als je het in bed ligt te bedenken kan je tenslotte net zo goed achter de computer gaan zitten, toch? 

Nederland

De aankondiging dat we Portugal toch gaan verlaten heeft heel wat losgemaakt. De reacties waren divers, zoals verwacht. Er was verbazing die soms overging in wat onbegrip, er was opluchting, er was teleurstelling, maar er was ook opluchting, er waren wat boosheid maar ook weer blijheid, etc.. De reacties waren, met andere woorden, een prima samenvatting van onze eigen emoties.

In ieder geval ieder nogmaals bedankt voor de reacties!

De beslissing zelf is genomen en wat ons betreft ook een feit. 

Iris heeft ondertussen een baan aangeboden gekregen. Helaas is dat iets vertraagd omdat er toch een officiële procedure moet worden gevolgd. 

Ik doe mijn best om aan een leuke baan te komen maar het valt niet mee. Ik richt me daarbij (de mensen op Facebook en Twitter weten dat al) op 2 doelgroepen. In de eerste plaats richt ik me uiteraard op mijn oude vakgebied milieu. Er is niet veel helaas.

Tweede optie is het zoeken van een baan als verkoper / expert op het gebied van Apple. Daar is wel wat te vinden maar die willen me dan weer niet aannemen als gevolg van gebrek aan verkoopervaring.

Dan is er natuurlijk het huis. Gaan we het verkopen, verhuren, opstoken?

Voorlopig hebben we gekozen voor een mengvorm. Het huis gaat in de verkoop en tevens de verhuur voor langere termijn. Realisme dwingt ons te beseffen dat de kopers en huurders niet in de rij zullen staan. Daarom gaan we ook kijken naar de mogelijkheden van verhuren van woning als vakantiewoning.

Alles bij elkaar is er dus nog geen concrete datum voor onze terugkeer. Wij denken nog steeds na deze zomer.

Pech

Het volgende stukje van deze blog ga ik besteden aan een stukje verwerkingstherapie. Reacties die getuigen van medeleven zijn welkom, therapeuten en andere professionele duiders heb ik niet nodig.

Reden van ons aanstaande vertrek uit Portugal is toch met name de aanhoudende problemen. Problemen met papieren, bureaucratie, de taal, belastingen, inkomsten, de taal, wachten, het huis, de hypotheek etc.. Maar om een lange opsomming nog langer te maken er is meer.

Ken je dat: zonder echt veel motivatie pak je dan toch je stofzuiger maar eens, de deuren tegen elkaar openzetten voor tocht waren niet voldoende tegen het stof. Aanzetten dat ding en gaan! Niet dus, kapot!

Grasmaaien dan maar. Blaren op de vinger van het aantrekken maar geen  beweging of geluid uit het normaal zo lawaaiige monster.

Een rondje rijden zal helpen om wat te zien van het prachtige landschap en te ontspannen. Bovenop de berg begint een smal pad, in de verste verte is geen mens, huis of wat dan ook te zien. Alle lampjes lichten op, er volgt een harde piep gevolgd door een duidelijke instructie in de boordcomputer: STOP. Dat doe je dan maar…

Inmiddels weten we dat het de LPG-installatie is. Die kunnen ze hier niet maken omdat dit merk hier niet geleverd wordt. De auto verkopen kan eigenlijk niet binnen 5 jaar naar import zonder de BPM alsnog te moeten betalen. Dat wordt dus mee terug naar Nederland, zonder op LPG te rijden en weer terug importeren. Daarna mogen we de auto dan weer een jaar lang niet verkopen zonder BPM-boete. De wet van behoud van problemen in werking dus.

Ik kan dit rijtje zonder veel moeite nog wat uitbreiden maar zal jullie niet langer vermoeien. Of wacht er is er nog één….

Droogte

Het huis… We dachten nu de problemen wel zo’n beetje opgelost te hebben zo net voor ons vertrek. Maar er was iets dat we nog niet getest hadden vanwege het gebrek aan regen: de waterdichtheid. Een vraag die een Nederlander zichzelf ook niet vaak stelt. Een huis is immers bedoeld om te schuilen enzo. Zo niet in Portugal, hier ontkennen ze tijdens de bouw het bestaan van iets als water. ; Dat heeft gevolgen en die zijn ook al eens hier besproken. De meeste zijn wel opgelost nu. Toch begon het onlangs weer te regenen. Na maanden van droogte was van bovenaf besloten dat maar eens in te halen in een paar dagen. Daar was ons dak dan weer niet zo goed tegen bestand. In de keuken kwam voldoende water door het plafond voor het zetten van een kop koffie.

Verzekering gebeld en uiteraard is dit dan weer geen wateroverlast die door de verzekering gedekt is. Maar het goede nieuws is dan weer dat er een expert mee kwam die ons nu wel kan helpen dit probleem uit de wereld te helpen. Helaas regent het dan weer te hard op de dag van de afspraak voor een bezoek aan ons dak.

Sinds half december was er geen noemenswaardige regen gevallen. Dat was goed te zien. De grond bestond uit barsten en scheuren zo diep dat je de voetzolen in Australië kon zien. Positief was dan weer dat ik dit jaar nog niet aan de slag moest met de grasmaaier. Het slechte nieuws was dan weer dat die dan weer kapot was vanwege het lange niet gebruiken…

Dit jaar zou het jaar worden waarin we eindelijk aan de slag konden met de tuin. Maar er groeit dus niets, helemaal niets. Van de 4 nieuwe fruitbomen die we kochten is er nog slechts 1 in leven. ;

Ook hebben we nu geleerd waar dat werkwoord spitten in de tuin vandaan komt. Dat is namelijk afgeleid van de aandoening in je rug die ervan krijgt: spit. Het verschil tussen een stuk verharde weg en onze gebakken klei is namelijk niet te zien.

Toch heeft de droogt ook iets heel positiefs. Het was namelijk met afstand de lekkerste, warmste en zonnigste winter die ik ooit heb meegemaakt. Heerlijk!

Bezoek / vakantie

Er is inmiddels ook weer een periode aangebroken van bezoek. Altijd gezellig om weer mensen over de vloer te hebben. Bovendien is het ook altijd handig om daar dan weer gebruik van te maken. We kunnen dan zelf even onze vaste stek verlaten voor een korte vakantie met de zekerheid dat de beesten eten krijgen en de planten water. De planten water bleek makkelijk dat kwam met bakken uit de lucht.

Dus terwijl de schoonouders en vrienden op het huis pasten zijn wij vertrokken naar de Algarve. Waarom de Algarve waren we binnen 2 minuten in het zuiden al weer vergeten. De eerste stop was een rollator-vriendelijk-wandelboulevard met speciale nordic-walking parkings. Met andere woorden: bejaarden en wat ouderen. Onze aanwezigheid was een opmerkelijk fenomeen, mensen onder de 20 waren niet te bekennen tenzij behorende tot het personeel van de veeltalige restaurants. Dat kon dus niet anders betekenen dan met rokende banden weer weg uit dit oord. Gelukkig hadden we meer stops voorbereid. Het volgende plaatsje was nog erger. De gemiddelde leeftijd hier was dermate hoog dat er vermoedelijk alleen mensen waren met enkele reis vliegtickets. Tenslotte was de terugkeer niet meer zo zeker op die leeftijd.

Nog maar weer door dus. Het binnenland in. Prachtig en ongerept, mooie velden met bloemen en kurkbomen afgewisseld met olijven en wijngaarden. Maar ongerept = geen camping.

We gaven ons gewonnen en zijn gereden naar Olhão. Hier bleken we al eens geweest te zijn en kennelijk wilden we dat ook toen graag vergeten.

De camping was aardig en spotgoedkoop. Er was zelfs gratis Wifi, helaas was een postduif of zelf brengen sneller.

De eerste 2 dagen was het weer prima en we hebben dus heerlijk gewandeld in de prachtige binnenlanden en langs de kust.

Het binnenland is gelukkig echt heel erg mooi en vrij van Engelsen, Duitsers en bejaarden. Ook zijn er nog zeker leuke stadjes te vinden zoals bijvoorbeeld Tavira. Toch blijft de tip aan iedereen: als je van Portugal wilt genieten doe je dat NIET in de Algarve. Al is het maar omdat iedereen dat dus WEL doet.

Daarna werd het weer slechter. Een dag eerder ; dan gepland zijn we weer naar huis gereden waar ons een warm onthaal wachte. Lucky was dolblij om ons te zien en ook de katten werden er erg vrolijk van. We konden er alleen niet bij want de deur zat dicht en het bezoek had de sleutels meegenomen in tegenstelling tot hun GSM’s….

Zo weer genoeg gemopperd. Tot volgende update.

Continue reading »]]>  

Vorige week zijn we een dagje naar Almourol geweest. Door een prachtige omgeving vol met olijfbomen, kurkeiken en wijngaarden kwamen we aan bij het schitterende kasteel midden in de rivier de Taag. 

Natuurlijk heeft een mens zo nu en dan ook honger en veel erger: dorst. In het enige restaurant in de weide omgeving van, volgens de borden, een van de hoogte punten in het Portuguese toerisme vonden we een tafel.

Specialiteit van het restaurant was paling. Daar drink je dan natuurlijk een lekker glas wijn bij. In dit gev

al een rosé, Casal Branco. Een streek wijn uit het Tejo-wijngebied. Prijs, voor de liefhebbers, 7 euro.

Omdat de rosé zo lekker was en die zo lastig te vinden zijn in Portugal hebben we de gegevens van de producent genoteerd en een foto genomen van het etiket.

Dit weekend besloten we de producent maar eens op te zoeken. De producent Quinta do Casal Branco heeft een prima website en bevindt zich op slechts een kwartier rijden. De wijn staat ook keurig op de site, dus we gaan eens lekker inslaan!

Aangekomen vallen we van verbazing in verbazing. Al vanaf de N110 zien we de meters grote borden staan. De oprit bestaat uit een wirwar van borden die aangeven waar de winkel is, waar je je auto kan parkeren en waar je je touringcar moet laten.

Het ziet er prachtig uit en voor de deur van de winkel (nooit verder weg parkeren in Portugal, doet niemand) parkeren we de auto. In de ijskoude winkel is wat muziek te horen vanuit het restaurant annex proeflokaal maar er is niemand. Er staan heel wat flessen wijn en zelfs olijfolie en kaasjes. De wijn die wij zoeken zien we echter niet staan.

Dan komt de verkoopster. “Nee, die wijn verkopen we hier niet. We hebben wel een andere lekkere rosé. Als jullie willen mogen jullie die komen proeven”. 

De andere wijn is aardig maar zeker niet meer. Maar…tot onze verbazing staat daar wel een fles van de door ons gezochte rosé. De vrouw maakt ons duidelijk dat die wijn er alleen is om te proeven. Als we die willen kopen moeten we in Lissabon zijn bij El Corte Ingles of in nabij gelegen stad in de Modelo-supermarkt. Zij maken hem wel maar verkopen hem nooit zelf, alleen die andere wijnen. Raar!

Met een pak rode wijn, die andere en niet van Quinta do Casal Branco (!!) zijn we weer vertrokken.

En natuurlijk hebben we de wijn niet kunnen vinden in de supermarkt. Iemand nog vragen over de Portuguese handelsgeest?

Proost!

Continue reading »]]>  

Het is niet makkelijk het volgende te schrijven.

Portugal is sinds 2 jaar ons nieuw thuis. In eerste instantie hebben we gekozen voor het wonen in de grote stad, Lissabon. Zeker in een eerste jaar is het goed om te wonen dicht bij al het regelwerk. En regelwerk is er veel hier. Er is ongetwijfeld een compleet bos gesneuveld voor al het papierwerk dat nodig was.

Het was een moeilijk jaar dat helaas niet makkelijker werd naarmate het vorderde. Dat kwam deels door de zeer natte winter maar vooral door mijn / onze gevoelens. Het wonen in een appartement in een drukke woonwijk viel tegen. De treinen die door de woning leken te rijden wenden maar niet. Contact met de buren was er feitelijk niet, etc.. 

Maar het allerbelangrijkste was wel het gevoel van opgesloten zitten in het appartement.

Het had een prachtig balkon met uitzicht op het water van de Taag, maar toch.

Steeds meer begon het gevoel te leven: dit is wel een kans. Een kans om te wonen op het prachtige platteland van Portugal. Een huisje met olijfbomen, ruimte voor de beesten, een moestuin en vooral rust en ruimte.

Een spannende en leuke zoektocht begon. Voordat we ons droomhuis vonden kwam er nog iets anders op ons pad: Lucky. Lucky is een geweldige hond en tegenwoordig met afstand mijn beste vriendin. En van de beste aanvullingen op mijn leven hier!

Toen vonden we ons huis. Het was alles wat we zochten. Het was charmant, had grote bomen, ontzettend veel ruimte en niets dan rust. Het was betaalbaar en dus brachten we gelijk een bod uit. De verkopers gingen akkoord en we deden onze aanbetaling.

Hierna begon een lang traject tussen niet mee werkende verkopers een incompetente makelaar en een drama van een bank. Op veel momenten leek het zo te zijn dat onze droom een nachtmerrie zou worden. En dat was als we al sliepen, nachten lagen we wakker. De hypotheek leek niet te worden verleend, de verkopers zeiden te willen stoppen, etc.. Toen we eenmaal de sleutel hadden waren we even de gelukkigste mensen op aarde!

Echter, er was nog een hoop mis. De papieren van het huis bleken toch niet in orde en de hypotheek werd dus niet verstrekt. Ondertussen hadden we onze huur al wel opgezegd en  er waren al nieuwe huurders. Maar dat was nog lang niet alles. De keuken bleek een drama en duurde letterlijk maanden. Het huis was eigenlijk in veel slechtere staat dan we dachten. Zo waren er lekkages in het dak en de schoorsteen, de riolen waren verstopt maar ook dichtgemetseld, de problemen met de vochtige muur waren toch niet zo makkelijk op te lossen als we dachten en zo verder. Tot overmaat van ramp bleek dat de papieren veel moeilijker in orde waren te maken dan iedereen dacht.

Ondertussen woonden we hier toch maar wel! Heerlijk rustig en altijd wat te doen. Iris heeft eindelijk weer kippen, een grote wens. Onze beesten lopen vrolijk door de tuin, al moesten we ook afscheid nemen van onze kater Fonz.

De werkzaamheden aan het huis hebben het huis een complete andere look gegeven. Alles ziet er veel mooier uit al zeggen we het zelf! Helaas zijn de kosten wel wat hoger gebleken dan we dachten.

Ook hebben we tot nu toe steeds genoten van al het bezoek dat ons huis kwam bekijken. Anders dan in Nederland waar we bezoek hadden dat even “op de koffie” kwam hebben we nu echt de tijd om te praten en leuke dingen te doen!

Nog steeds gaan ook alle andere zaken helaas moeizaam. Zo hebben we veel te veel betaald voor de wegenbelasting (IUC) en hebben we een aanslag van echt duizenden euros van de belastingdienst omdat Portugal ons gehele inkomen van zowel Nederland als Belgie meerekent als belastbaar in Portugal. 

Dit zijn helaas maar voorbeelden van een lange lijst. Alles is in Portugal tot nu toe een gevecht gebleken en niets lijkt in één keer te lukken.

Tot overmaat van ramp is de crises steeds beter voelbaar. De prijzen van haast alles zijn flink gestegen. Daar boven op is het salaris van Iris verminderd met 8% per maand en vervallen het vakantiegeld en de 13de maand. Dat zijn flinke happen in het toch al niet heel grote budget. En dan hebben wij het nog goed…

Werk zoeken heeft voor mij eigenlijk geen zin al probeer ik het wel. De werkloosheid loopt alleen maar op. Er wordt niet eens meer gereageerd op een inschrijving of reactie.

Dan ga je samen praten en wikken en wegen. 

De conclusie van al deze gesprekken is dat we met pijn in ons hart moeten toegeven dat onze toekomst waarschijnlijk niet in Portugal ligt. Uiteraard heeft het vaststellen van dit gegeven ook gevolgen. 

We hebben besloten dat we gaan kijken naar de mogelijkheden om terug te keren naar Nederland. Dit is uiteraard niet zo makkelijk en zal veel tijd en energie kosten. Zo hebben we een baan nodig en een woning. Maar er zijn nog duizenden andere zaken die we moeten regelen voor het zover is. 

Geen vast tijdspad dus maar een duidelijk voornemen.

Continue reading »]]>  

Het is weer tijd voor een review. Dit keer eens wat anders, een soort dock voor je telefoon met geluidsversterking. Het heet de Clingo Parabolic Sound Sphere. Zoals gebruikelijk heb ik hem van MyTrendyPhone, gevonden onder de categorie iPhone 4s accessoires.

We kijken eerst weer even naar de marketing praat:

“Geoptimaliseerde parabolische vorm versterkt en verbetert je muziekbelevenis en maakt meerdere kijkhoeken mogelijk voor uw apparaat. 

Biedt afscherming van omgevingslicht ter verbetering van het zicht op uw scherm. Geeft u een universeel, handig en stijlvol dock alternatief. Kabel uitsparing zorgt voor eenvoudig synchroniseren en opladen van uw toestel. 

De Parabolic Sound Sphere ™ van Clingo is een intelligent ontworpen akoestische versterker die uw telefoon of MP3-speler verandert in een mini-geluidssysteem op elk bureau of aanrechtblad. Zijn universele pad kleeft aan elke telefoon of media-apparaat en biedt eindeloze uren van plezier. U kunt muziek afspelen vanaf elke telefoon – iPhone, Driod, BlackBerry – zodat u nooit zonder goede muziek zit. 

De Sphere heeft een eenvoudig, elegant ontwerp dat geluid met ongeveer 10 decibel helpen om het in elke ruimte versterkt te projecteren. De parabolische vorm werd ontworpen om versterking te verbeteren door het creëren van het geluid van full-sized, luidsprekers zonder stroom. We hebben ook nog een pass-through-sleuf voor uw kabel, zodat u kunt synchroniseren en opladen van uw toestel terwijl u luistert naar uw iTunes of kijken naar een YouTube ™-video. “

Uitpakken

De postbode belt aan, dat is een goed teken. Dat betekent een groot pakket dat niet past in de brievenbus! De doos is zelfs open te klappen en door een venster zie je dan een grote, witte en ronde schaal. Heel aangekomen en dus kunnen we gaan testen.

Eerste indruk is in ieder geval goed. Het plastic voelt stevig aan en het is mooi uitgevoerd.

De test

De doos bevat naast de ronde schaal een inzetstuk met de Clingo plakschijf en een ronde ring van rubber. Hierin kan je de schaal plaatsen zoals je wilt. Het inzetstuk is ook voorzien van een gleuf voor de laadkabel.

De groene plakschijf is afgeplakt met een schijfje plastic. Na verwijderen kan de iPhone worden vastgeplakt. De schijf plakt echt heel stevig, de iPhone plakt net zo makkelijk als een koffiekopje.  Geen angst dus voor losraken.

Doordat je zowel de schaal als het inzetstuk volledig kan draaien is er altijd wel een goede kijkhoek te vinden.

Het gaat uiteindelijk om het geluid. Er is een duidelijk verschil. Het geluid komt nu wat “gerichter” op je af en klinkt iets “voller”.  Het blijft zo dat de speaker van de iPhone niet echt geweldig geluid levert en dus ook niet na versterking. Toch is dit wat mij betreft wel een verbetering. De beloofde 10 dB heb ik niet kunnen meten. Maar met de wetenschap dat 3 dB extra een verdubbeling zou zijn kan ik makkelijk vaststellen dat 10 dB gewoon niet gehaald wordt. 

Gebruik je je iPhone met een iphone 4s cover of iPhone 4s hoesje dan moet je die wel eerst even verwijderen voor gebruik.  Tot slot is het natuurlijk zo dat in principe iedere GSM in combinatie met deze Parabolic zou kunnen worden gebruikt. 

Conclusie

De Clingo Parabolic Sound Sphere ziet er goed uit, is mooi gemaakt en belangrijk: doet wat hij beloofd. Het geluid is iets dieper 

en luider. De beloofde 10 dB is waarschijnlijk niet gehaald. Is dat erg? Nee wat mij betreft. Het is een leuke gadget voor een redelijke prijs. Wil je echt meer geluid uit je smartphone zal je moeten kiezen voor een actieve versterking. 

Continue reading »]]>  

Nederland in crisis

Het meest gebruikte woord van de afgelopen jaren is ongetwijfeld: crisis.

We horen ook niet anders dan dat we in de ergste crises ever leven.

Ik moet zeggen dat is ook zo. Het is vreselijk, in Nederland dan.

Continue reading »]]> Kerst

Kerst is het feest waarmee we de uitvinding van het gourmetstel vieren. Tevens vieren we op die dagen dat we nog steeds familieleden hebben met wie wel praten en dat doen we dus een hele dag op een bank met een plakje leverworst en jonge kaas als opwarmertje. Tenminste in Nederland. 

Nu wonen we in Portugal en moeten we ons aanpassen aan lokale gewoonten. Bovendien hebben wij geen gourmetstel, dus dat helpt ook. Feestdagen zijn hier synoniem voor eten, eten en dan ter afronding nog een snackje. Dit stuk gaat dus niet over Kerstbomen nep of echt, cadeautjes, etc.. Gewoon over eten.

We hadden wel bezoek. Carola en Erny hadden besloten Kerst eens in Portugal te vieren. Geen slechte gok als je bedenkt dat het weer was voor een t-shirt!

Kerstavond is hier het belangrijkste moment en dat hebben wij dus aangehouden.

Vooraf hadden we grote garnalen (of meer trendy Gamba’s, volgens mij maakt het niet uit, ze zijn toch al dood) met omwikkeld met buikspek in combinatie met meloen (ik schrijf gewoon echt niet op: op een bedje van…). Buikspek? Jep, buikspek. Ik vroeg om ander vlees maar volgens de slager moest ik dit hebben: “Muito maior, muito saboroso!”

Het was lekker maar een maaltijd opzich.

Hoofdgerecht was Vis, dorade, in een korst van zout. Prachtig gelukt, heerlijk van smaak en leuk om eens te proberen…onder leiding van de kok in het gezelschap. Waarvoor dank!

Van de buren hadden we een lading mandarijnen gehad. Nagerecht was dus mandarijnencakejes met caramelsaus en chocladeijs.

De volgende dag was ons buurmeisje jarig. Ze werd 4. Al snel zou blijken dat 4 ook de hoeveelheid kilo's was die wij gaan aankomen op dit soort feestjes.

In de nieuwe garage stond een tafel van een meter of 3 compleet volgeladen met allerlei hapjes, hartig en zoet. Er zijn pastelerias in dit land die minder assortiment hebben. De buurvrouw heeft dan ook 2 dagen in de keuken gestaan. Geweldig!

Maar als je nu denkt dat het voldoende was, you’re wrong! Uiteraard stond ook de BBQ aan. Spek, karbonades en garnalen.

Volgende was de buurman jarig. Maar goed ook, de tafel met lekkers lag voor het oog nog net zo vol als gisteren. Weer aan de slag dus om hem leeg te krijgen! Ook de BBQ stond weer vrolijk te roken. Ter afsluiting kregen we net als gisteren het een en ander mee naar huis.

Oud en Nieuw

Net een beetje bijgekomen van de Kerst dient het volgende eten, ik bedoel feestdag, zich weer aan. Wij waren voor het vieren van het nieuwe jaar uitgenodigd om samen met de buren en familie te eten en te drinken. Bedoeling is dat iedereen zijn eigen stuk bacalhau (gedroogde kabeljauw) mee neemt voor op de BBQ. Uiteraard is er ook een hoop aan andere snackjes te krijgen. Wij hebben besloten niet met lege handen te komen. Het werd een appeltaart en oliebollen.

‘s Middags hadden we ook bezoek en dus een lekker uitgebreide lunch. Je kan toch niet met lege maag naar een feestje tenslotte.

Aangekomen bij het feest ‘s avonds lagen de stukken bacalhau al op de gril. Samen met grote stukken brood ingesmeerd met olijfolie, knoflook en wat zout.

Binnen stond een tafel met hapjes die door de poten heen stond te zakken. Zelden heb ik zo veel eten op 1 tafel zien liggen. Ik kreeg al buikpijn van het kijken.

Vooraf werd er soep geserveerd. Een toen was er de gegrilde vis. Samen met aardappelen, gestoofde kool, bonensalades etc..

De uren erna bestonden uit eten en dat weer wegspoelen met een lekker glas lokale wijn.

Om een uur of 2 besloot ik dat het genoeg was. Bij het bedanken van de 

gastheer en -vrouw zeiden zij: “hoezo, jullie komen toch straks om een uur of 1 wel gewoon terug?!”

Het blijkt vrij simpel te zijn. Oudejaarsavond ligt er vis op de gril. Nieuwjaarsdag is dat vlees. Voor de rest veranderd er niet al te veel.

Nieuwjaarsdag begon dus weer met eten. Om een uur of 5 vond ik onze hond een goed excuus om te stoppen met eten. Maar daar was geen sprake van. We moesten mee in het cafe een kop koffie drinken. Dat doe je immers bij voorkeur niet thuis. Daarna mochten we even naar huis voor Lucky. Maar we moesten terugkomen. Er werd immers al gewerkt aan de verse krabsalade.

En ach, die krab is ook niet voor niets gestorven!

Na de krabsalade en wat napraten besloten we dat het nu echt klaar was. Daar werd met verbazing op gereageerd. Het was immers bijna 8 uur, tijd voor het avondeten, de BBQ stond al op te warmen!

Maar voor ons was het even genoeg. 

Continue reading »]]> De grote olijfoogst

Al toen we voor het eerst onze quinta gingen bekijken hadden we zin in de olijfoogst. 

Nu zijn we de eigenaar (ja echt het is geregeld!!!) en zijn we dus de trotse bezitters van zo’n 40 olijfbomen. Dat bomen moet ik maar gelijk even ontkrachten trouwens.

Dat zit zo. Iedereen kent die prachtige, dikke en grillige stammen van de olijfboom. Prachtig maar hoe wordt ie nu zo? Van zelf dus niet is het antwoord. Doe je niets aan een olijf wordt het grote, dikke en ondoordringbare struik. Alleen door heel veel snoeiwerk van alles wat uit de grond of te laag op de stam groeit creëer je de illusie van en mooie boom. Zaak is dan het bij te houden anders gaat eigenwijze stuk hout gewoon weer vanuit de grond groeien onder het moto: ik ben een struik, ik ben een struik!

Als je dat nu ondercontrole hebt moet je ook nog zorgen dat hij niet te ver naar boven doorschiet want anders drogen de takken gewoon in. 

Op het jonge hout gaat de olijf bloeien en zal hij uiteindelijk olijven gaan dragen. Die zijn rechtstreeks van de boom overigens volstrekt oneetbaar.

Nu was het dan zover. De oogst ging beginnen. Ans en Jacques stonden nog op onze camping en ook papa was over komen vliegen. Ik had ondertussen zeilen voor de grond gekocht dus we konden aan de slag.

Al na enkele ogenblikken stond onze buurvrouw op de oprit. Vol interesse keek ze toe op de werkzaamheden. “Muito bom, mas….” / Heel goed, maar…

Na een korte cursus oogsten en een hele lading nieuw materiaal konden we nu echt aan de slag. Conclusie met 4 man een hele dag druk in de weer zijn levert je 53 kilo olijven op. Dat was de oogst van 4 bomen. Dat schiet dus niet op.

De volgende dagen was het weer gewoon kl*ten dus geen oogst meer. Onze opbrengst van de eerste dag was toen alleen natuurlijk nog geen olijfolie.

Daarvoor moesten we naar Almoster. Daar staat de moinho (molen) voor de olijven uit de streek. Concept is tamelijk eenvoudig. Je brengt er je olijven heen, zij persen die volgens ambachtelijke methode. Wij krijgen dan per 10 kilo 1 liter olie, de rest is voor hen. Zo verdienen zij hun geld.

Het persen gebeurt door de olijven eerst te malen. De pulp wordt op rieten matten gelegd die vervolgens onder grote druk worden geperst. Wat dan overblijft is pulp en olie!

Onze 53 kilo leverde een overweldigende hoeveelheid van 5,3 liter ongefilterde olie op. Winkelwaarde ongeveer 7 euro. Maar de smaak is geweldig!!!

Stuk, alles gaat stuk!

Nooit heb ik het idee gehad echt in de wieg te zijn gelegd voor oneindig geluk. Het zal ook wel deels liggen aan het afwezig zijn optimisme. Maar ach, optimisten zijn nu eenmaal slecht geïnformeerde pessimisten!

Het laatste jaar, of misschien wel gewoon de laatste 2 jaar, waren niet de makkelijkste uit ons leven. Wekelijks verbaas ik me over de groep mensen die meewerken aan bijvoorbeeld “Ik Vertrek” en dan doen alsof wonen in het buitenland hetzelfde is als eeuwig  op vakantie en nooit meer werken. Dat nooit meer werken klopt vaak wel: de werkloosheid is meestal veel hoger dan in Nederland en de mensen met baan zijn meestal niet vooruit te branden. Dat is ook zo in Portugal. Wat mij betreft is de werkloosheid hier nog niet wat ie zou moeten zijn. Regelmatig sta ik in een winkel en denk ik stuur ze allemaal maar naar huis en ik doe het zelf wel. Beter en sneller, easy!

Maar veel erger dan dat is het gevoel wat we de laatste tijd steeds vaker hebben: houd het  dan nooit op!?! Echt alles lijkt stuk te gaan of niet meer goed te werken.

Dak net gerepareerd, nu lekt het op dezelfde plek weer.  Muur compleet behandeld, gestuct en geverfd nu loopt het water er gewoon weer harder uit dan soms uit de kraan. Dat komt vooral omdat het kennelijk heel moeilijk is watervoorzieningen zo te maken dat ze gewoon werken. Dat geldt dan nog meer voor stroom. Stroom valt nog steeds regelmatig gewoon uit. Soms een paar seconden en soms gewoon veel langer. Ter compensatie hebben we overigens een flinke IVA (BTW) verhoging van 6 naar 23% gekregen. Echt goed voor bijvoorbeeld computers is dat natuurlijk niet.

Opzoek naar de lek in het dak is de conclusie dat alle dakpannen van het dak moeten. Ze moeten helemaal schoongemaakt en opnieuw geïmpregneerd. En als ze dan toch van het dak zijn kunnen we gelijk alle houtdelen vervangen. Die bevatten nu een complete dierentuin. Houtwormen, boktorren, etc..

Onze nieuwe houtkachel staat dagelijks heerlijk te branden. Helaas blijkt dat we de pech hebben dat we een exemplaar hebben gekocht dat niet helemaal ontvet is voor het verven. Nu zit de kachel vol vlekken en moet na de winter opnieuw gespoten. Commentaar van de winkel: hij zag er nog niet zo uit toen jullie hem meenamen. 

Op 12 jan. 2012 stopt de analoge televisie in Portugal. Niet erg opzicht uiteraard. We moesten de antenne en kabels toch al vervangen. Een digitale ontvanger kopen was lastiger. De meeste werken op HDMI en onze tv had slechts scart. Na wat proberen bleek dat de toch al zwakke scart-aansluitingen toch echt versleten waren. Repareren is met een oude tv niet meer aan de orde. Nieuwe dus maar.

De rij met kleine zaken is verder oneindig. Maar…. het aller, aller aller ergste was wel het stuk gaan van de espressomachine! Mijn grote vriend begon te lekken en verloor veel van zijn druk. Druk heb je nodig voor een mooie cremelaag. Dat is dus niet wat veel mensen denken te drinken met een Senseo. Dat is badschuim en varkensvet! Ondrinkbaar bocht!

De machine moest bij gebrek aan mogelijkheden hier terug naar Nederland. Dat waren vreselijke dagen, zelfs weken met koffie uit een filter. Het smaakte naar de beste reden om Nederland niet te missen: als donker water met ergens iets in de verte van een koffiesmaak. Gelukkig staat ie inmiddels weer trots op het aanrecht, daar waar hij thuis hoort.

Oha. Wat ook stuk gaat zijn mijn kiezen. Geen idee waarom precies maar ze breken spontaan af. Ach laat ook maar…

Continue reading »]]>  

Gezinsuitbreiding

Plots hadden we groot nieuws. En zoals dat hoort met dit soort berichten wacht je eerst tot dat je het zeker weet om dan vol van mysterie een eerste aankondiging te doen.

Die aankondiging noem je dan gezinsuitbreiding. In gedachten zie ik dan de ontvangers al denken: “ zouden ze dan toch…??” En het antwoord daarop is, ja! Eén poes is ons echt te weinig al denkt Tippie daar zelf anders over.

We zijn dus naar het asiel gereden hebben daar na lang twijfelen gekozen voor de twee zusjes Bica (kleine espresso) en Ginja (kersenlikeur met zure kers). Deze twee vielen ons toch echt het meest op in karakter en dat is waar het omgaat.

Inmiddels zijn de dames “geholpen” en volledig op hun gemak in ons huis en op ons landgoed. Ook met Lucky gaat het prima. Lucky heeft het verlies van haar vriendinnetje Milou volledig gecompenseerd met deze twee poezen. Ze spelen samen en ze slapen zelfs samen in de mand van Lucky. Tot dat de katten het te druk vinden en dan moet Lucky haar eigen mand verlaten voor meer ruimte…en dat doet ze dan ook nog!

Tippie vindt de uitbreiding zoals verwacht vreselijk. Ze blaast en gromt en vindt het eigenlijk vooral erg dat de twee zusjes bestaan en ademhalen. Ach…

En toen was er licht

Deze zomer hebben we de carport voorzien van een dak. Ondanks dat de zuilen en de balken er al waren was er geen dak. Dat is een enorme verbetering. Nu staat de auto uit de zon en de regen en hebben we ook een plek om droog of in de schaduw te werken.

Wat er ook ontbrak in de carport en de schuur was: stroom. Alles was voorbereid maar er waren alleen geen kabels gelegd. Appeltje, eitje dus. Dacht ik….

Waar te beginnen met zoiets. Simpel, een geul graven voor de kabel. Alleen bestaat onze grond uit klei en stenen. In de zomer is de klei overigens niet makkelijk te onderscheiden van de stenen. Na wat aanrommelen met de schop besloten we toch maar heel snel een pikhouweel te gaan kopen. Dat gaat dus inderdaad beter. Maar het zijn heel wat meters.

Samen met Jacques is het uiteindelijk gelukt om de geul te graven, de kabel te trekken, gelijk maar de beregeningsbuizen te leggen en alles weer af dekken. Maar dan heb je nog niets! Sterker, dan begint het werk pas. De kabels moeten worden aangesloten, naar binnen getrokken, lampen gehangen, stopcontacten aangelegd, etc..

Volgens uit Portuguese traditie bleek dat alles weer net wat minder makkelijk was dan we in eerste instantie dachten. Zo bleken de buizen onder de fundering door toch niet uit te komen bij de aansluitingen. Maar… zo’n 200 meter kabel, 3 weken werk, honderden euro’s, hulp van de elektricien en nog vele anderen zaken later hebben we nu licht en stroom bij de schuur!!

Continue reading »]]>

Steve Jobs' gezin laat ons via Apple weten:

Steve died peacefully today surrounded by his family.

In his public life, Steve was known as a visionary; in his private life, he cherished his family. We are thankful to the many people who have shared their wishes and prayers during the last year of Steve's illness; a website will be provided for those who wish to offer tributes and memories.

We are grateful for the support and kindness of those who share our feelings for Steve. We know many of you will mourn with us, and we ask that you respect our privacy during our time of grief.

Tim Cook

Apple has lost a visionary and creative genius, and the world has lost an amazing human being. Those of us who have been fortunate enough to know and work with Steve have lost a dear friend and an inspiring mentor. Steve leaves behind a company that only he could have built, and his spirit will forever be the foundation of Apple.

We are planning a celebration of Steve's extraordinary life for Apple employees that will take place soon. If you would like to share your thoughts, memories and condolences in the interim, you can simply email rememberingsteve@apple.com.

No words can adequately express our sadness at Steve's death or our gratitude for the opportunity to work with him. We will honor his memory by dedicating ourselves to continuing the work he loved so much.

Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Barack Obama

Michelle and I are saddened to learn of the passing of Steve Jobs. Steve was among the greatest of American innovators – brave enough to think differently, bold enough to believe he could change the world, and talented enough to do it.

By building one of the planet's most successful companies from his garage, he exemplified the spirit of American ingenuity. By making computers personal and putting the internet in our pockets, he made the information revolution not only accessible, but intuitive and fun. And by turning his talents to storytelling, he has brought joy to millions of children and grownups alike. Steve was fond of saying that he lived every day like it was his last. Because he did, he transformed our lives, redefined entire industries, and achieved one of the rarest feats in human history: he changed the way each of us sees the world.

The world has lost a visionary. And there may be no greater tribute to Steve's success than the fact that much of the world learned of his passing on a device he invented. Michelle and I send our thoughts and prayers to Steve's wife Laurene, his family, and all those who loved him.

Bill Gates

I'm truly saddened to learn of Steve Jobs' death. Melinda and I extend our sincere condolences to his family and friends, and to everyone Steve has touched through his work.

Steve and I first met nearly 30 years ago, and have been colleagues, competitors and friends over the course of more than half our lives.

The world rarely sees someone who has had the profound impact Steve has had, the effects of which will be felt for many generations to come.

For those of us lucky enough to get to work with him, it's been an insanely great honor. I will miss Steve immensely.

Warren Buffett

He was one of the most remarkable business managers and innovators in american business history.

Mark Zuckerberg

Steve, thank you for being a mentor and a friend. Thanks for showing that what you build can change the world. I will miss you.

Bob Iger (Disney)

Steve Jobs was a great friend as well as a trusted advisor. His legacy will extend far beyond the products he created or the businesses he built. It will be the millions of people he inspired, the lives he changed, and the culture he defined. Steve was such an "original," with a thoroughly creative, imaginative mind that defined an era. Despite all he accomplished, it feels like he was just getting started. With his passing the world has lost a rare original, Disney has lost a member of our family, and I have lost a great friend. Our thoughts and prayers are with his wife Laurene and his children during this difficult time.

Eric Schmidt

Steve Jobs is the most successful CEO in the U.S. of the last 25 years. He uniquely combined an artists touch and an engineers vision to build an extraordinary company… one of the greatest American leaders in history.

Michael Dell

Today the world lost a visionary leader, the technology industry lost an iconic legend and I lost a friend and fellow founder. The legacy of Steve Jobs will be remembered for generations to come. My thoughts and prayers go out to his family and to the Apple team.

Larry Page (Google)

I am very, very sad to hear the news about Steve. He was a great man with incredible achievements and amazing brilliance. He always seemed to be able to say in very few words what you actually should have been thinking before you thought it. His focus on the user experience above all else has always been an inspiration to me. He was very kind to reach out to me as I became CEO of Google and spend time offering his advice and knowledge even though he was not at all well. My thoughts and Google's are with his family and the whole Apple family

Sergey Brin (Google)

From the earliest days of Google, whenever Larry and I sought inspiration for vision and leadership, we needed to look no farther than Cupertino. Steve, your passion for excellence is felt by anyone who has ever touched an Apple product (including the macbook I am writing this on right now). And I have witnessed it in person the few times we have met.

On behalf of all of us at Google and more broadly in technology, you will be missed very much. My condolences to family, friends, and colleagues at Apple.

Randall Stephenson (AT&T)

We are saddened by the passing of Steve Jobs. Steve was an iconic inventor, visionary, and entrepreneur, and we had the privilege to know him as partner and friend. All of us at AT&T offer our thoughts and prayers to Steve's wife, family, and his Apple family.

Rupert Murdoch (News Corp)

Today, we lost one of the most influential thinkers, creators and entrepreneurs of all time. Steve Jobs was simply the greatest CEO of his generation. While I am deeply saddened by his passing, I'm reminded of the stunning impact he had in revolutionizing the way people consume media and entertainment. My heart goes out to his family and to everyone who had the opportunity to work beside him in bringing his many visions to life.

George Lucas

The magic of Steve was that while others simply accepted the status quo, he saw the true potential in everything he touched and never compromised on that vision. He leaves behind an incredible family and a legacy that will continue to speak to people for years to come.

Overgenomen van www.macfreak.nl

Continue reading »]]>  

Inmiddels zijn we weer opgedroogd na onze totaal verregende vakantie in Nederland. Op dit moment is het hier een graad of 30 met prachtige strak blauwe lucht. Niet echt weer dus om een blog te schrijven. Maar, omdat ik weet dat jullie graag lezen hoe het hier is ga ik toch voor jullie achter de computer zitten voor deze update.

Voor iedereen die liever in plaatsjes denkt is er ook op deze site een aantal foto's van ons huis. En je hoeft niet eens te zoeken want HIER is de link.

Keuken

HET terugkerende onderwerp. Maar…zou dat veranderen?

Laten we even een kort overzicht maken. Op 17 december besloten we dat we niet konden wachten met het bestellen van een keuken en dus ook niet met het keukenblad totdat alles met het huis rond zou zijn. Immers wonen in een huis zonder keuken leek ons niet een goed vooruitzicht. Overigens kom ik op het huis ook nog even terug iets verder op, even doorlezen dus.

Ergens half februari was Ikea klaar voor de eerste poging, die zoals bekend nogal is mislukt. Na wat opnieuw meten en opnieuw installeren en dat alles maar 3 keer in de herhaling was het vorige week weer zover: Ikea kwam het keukenblad installeren.

Om zeker te weten dat het goed zou komen deze keer hadden ze zelf besloten gewoon alles opnieuw te bestellen. Drie nieuwe delen dus, dat is inclusief het enige deel dat al in orde was. De mannen reden de oprit op en en opende de vrachtwagen en liepen naar de keuken. Al snel, na 3 seconden, hoorden we het gebruikelijke gezucht en gemompel. 

Kleine inspectie in de vrachtwagen van ons leerde dat er 1 deel inlag en dus niet de bestelde 3! Na wat op en neer discussiëren is besloten dat ze de volgende dag zouden terugkomen.

De volgende dag stonden ze weer op onze oprit. Die, en dat is ook bijzonder, voor de eerste keer door hen zelf en dus zonder hulp was gevonden.

Na een uur of wat feitelijk gewoon de keuken afbreken en weer opbouwen hebben we nu een keuken MET keukenblad. Helemaal perfect is het niet maar het is geleverd in minder dan een jaar en dat is ook wat!

Papeis e mais muito mais Papeis

Zoals beloofd in het vorige stukje kom ik ook nog even terug op de papieren van het huis.

Welke papieren weet ik ook niet meer, het zijn er zoveel dat wij zeker verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de ontbossing van Europa.

Om maar te beginnen met de slot conclusie: het is nog steeds niet helemaal rond. Met andere woorden: het huis is nog steeds niet helemaal officieel van ons.

Dat is niet erg want wij hebben de sleutels maar toch.

Wat is er gebeurd?

Het begon met het ontbreken van maar liefst 48m2 grond. Niet dat je ze ziet maar uiteraard wel belangrijk. Tijdens een inspectie kwam Finanças er achter dat we helemaal niet 2 huizen hadden gekocht maar slechts 1 dat bestaat uit 2 huizen en weer 1 huis is. Het is waar…dat wel. Dus begonnen zij de procedure voor het samenvoegen van deze 2 huizen tot 1. Hierdoor konden we niet overgaan tot inschrijven van de huizen op onze naam. Inmiddels is dat afgerond. Maar dat is in Portugal niet gelijk aan klaar zijn. Nu we 1 huis hebben vonden de papiervullers van de belastingen dat ze dan ook wel gelijk even ons grond opnieuw konden indelen en nummeren. Uiteraard breng je de eigenaar, volgens goed gebruik hier in Portugal, niet van op de hoogte.

Het ziet er naar uit dat nu alles wel bedacht is door Finanças en dat we dus bijna klaar zijn. Wij hopen het maar weten het niet zeker.

Het dagelijkse leven

Omdat onze tuin niet bepaald recht is lijkt een goed idee om de boel is eens om te laten ploegen. Met de hand is het me toch wat te veel. De buurman kent gelukkig iemand die dat wel even zou doen want zo gaat dat hier.

Op zondagochtend 8 uur komt er een SMS van de buurman. Er komt vandaag iemand de grond omploegen. Een paar minuten later gaat de telefoon, waar we blijven. Wij meenden toch in Portugal te wonen eigenlijk. Je weet wel waar alles altijd heeeeel lang duurt omdat het kan. Twee minuten later, ja zolang moeten wij lopen in onze tuin, staan we in de tuin van de buren toe te kijken en nog een half uur later is onze hele boomgaard omgeploegd. Kosten voor deze service: 15 euro.

Het weer, laten we het daar ook maar even over hebben. Het weer is hier namelijk net zo saai en voorspelbaar als in Nederland. Altijd maar weer zon en lekker weer. Het moest verboden worden! Einde weerpraatje

Na de dood van Fonz is Tippie helaas al snel gesprongen in het gat dat Fonz achterliet. Ze wilde al snel alle aandacht hebben. Omdat wat te regulieren hebben we nu 2 nieuwe jongen poezen uit het asiel gehaald. Tippie haat ze en vermoedelijk vind ze ons ook wat minder lief nu…. In een andere blog zal ik wat meer schrijven over deze nieuwe stuiterballen.

Lucky heeft een goede vriendin gevonden in de mini hond van de buren Milou. Milou was loops maar kon volgens de buren niet zwanger raken. Daar hadden ze een even geniale als eenvoudige oplossing voor bedacht. Milou werd namelijk aan de ketting vastgelegd.

Anticonceptie is dus waarschijnlijk toch cultureel bepaald. Vreemd genoeg lijkt het ook nog gewerkt te hebben.

Portugal is een land in crisis en dat merk je makkelijk om je heen. Zonder echt te zoeken zie je de gevolgen. Dat komt natuurlijk ook omdat Brussel de verplichting heeft dat Portugal gaat bezuinigen. Oplossing die de regering kiest is de salarissen naar beneden, de IVA (BTW) flink omhoog, de kosten voor openbaar vervoer 15% verhogen, energie wordt duurder door een hogere BTW tarief etc.. Vermogen wordt dan weer niet belast. Het geeft te denken over hoe het kan dat sommigen zeggen dat Links hier aan de macht is, niet?

Grappig genoeg zal wijn niet duurder worden want dat is volgens de regering een primaire levensbehoefte en valt dan ook in de lage belasting. Minder dus dan energie….

Even in perspectief plaatsen. Een glas wijn kost hier in het café maar liefst 25 cent in een klein glas (zou in NL een goed gevuld wijnglas zijn) en een groot glas wordt geheel tot de rand geleverd voor 45 cent, maat longdrink. Koffie is een wat grotere uitgave, dat kost wel 50 cent en bier is helemaal belachelijk duur. Per flesje kost dat wel 65 cent.

Onze dagelijkse uitgaven worden sterk gereduceerd door de buren. Haast dagelijks staan de buren op de oprit (nooit binnen, daar doen Portugezen niet aan) met een tas appels, bonen, pompoen, een emmer paprika, 5 kilo tomaten etc.. Ze zullen wel denken dat ze die arme Hollanders toch moeten helpen.

Verder kan je natuurlijk altijd en iedere dag het een en ander volgen via Twitter, de balk hier rechts op de site of Facebook. Hyves gaat binnen nu en een paar dagen op slot.