En toen was er licht!

Gezinsuitbreiding

Plots hadden we groot nieuws. En zoals dat hoort met dit soort berichten wacht je eerst tot dat je het zeker weet om dan vol van mysterie een eerste aankondiging te doen.

Die aankondiging noem je dan gezinsuitbreiding. In gedachten zie ik dan de ontvangers al denken: “ zouden ze dan toch…??” En het antwoord daarop is, ja! Eén poes is ons echt te weinig al denkt Tippie daar zelf anders over.

We zijn dus naar het asiel gereden hebben daar na lang twijfelen gekozen voor de twee zusjes Bica (kleine espresso) en Ginja (kersenlikeur met zure kers). Deze twee vielen ons toch echt het meest op in karakter en dat is waar het omgaat.

Inmiddels zijn de dames “geholpen” en volledig op hun gemak in ons huis en op ons landgoed. Ook met Lucky gaat het prima. Lucky heeft het verlies van haar vriendinnetje Milou volledig gecompenseerd met deze twee poezen. Ze spelen samen en ze slapen zelfs samen in de mand van Lucky. Tot dat de katten het te druk vinden en dan moet Lucky haar eigen mand verlaten voor meer ruimte…en dat doet ze dan ook nog!

Tippie vindt de uitbreiding zoals verwacht vreselijk. Ze blaast en gromt en vindt het eigenlijk vooral erg dat de twee zusjes bestaan en ademhalen. Ach…

En toen was er licht

Deze zomer hebben we de carport voorzien van een dak. Ondanks dat de zuilen en de balken er al waren was er geen dak. Dat is een enorme verbetering. Nu staat de auto uit de zon en de regen en hebben we ook een plek om droog of in de schaduw te werken.

Wat er ook ontbrak in de carport en de schuur was: stroom. Alles was voorbereid maar er waren alleen geen kabels gelegd. Appeltje, eitje dus. Dacht ik….

Waar te beginnen met zoiets. Simpel, een geul graven voor de kabel. Alleen bestaat onze grond uit klei en stenen. In de zomer is de klei overigens niet makkelijk te onderscheiden van de stenen. Na wat aanrommelen met de schop besloten we toch maar heel snel een pikhouweel te gaan kopen. Dat gaat dus inderdaad beter. Maar het zijn heel wat meters.

Samen met Jacques is het uiteindelijk gelukt om de geul te graven, de kabel te trekken, gelijk maar de beregeningsbuizen te leggen en alles weer af dekken. Maar dan heb je nog niets! Sterker, dan begint het werk pas. De kabels moeten worden aangesloten, naar binnen getrokken, lampen gehangen, stopcontacten aangelegd, etc..

Volgens uit Portuguese traditie bleek dat alles weer net wat minder makkelijk was dan we in eerste instantie dachten. Zo bleken de buizen onder de fundering door toch niet uit te komen bij de aansluitingen. Maar… zo’n 200 meter kabel, 3 weken werk, honderden euro’s, hulp van de elektricien en nog vele anderen zaken later hebben we nu licht en stroom bij de schuur!!